Verhalend tekenen

Je kunt alles tekenen wat je maar wilt

Toen ik als kind uit school kwam wachtte ik tot ook mijn vader thuiskwam van zijn werk. Nog voor hij zijn jas uit had vroeg ik of hij een tekening voor mij kon maken. Ik ging dan tegenover hem zitten aan zijn bureau en gaf hem een specifieke opdracht voor het onderwerp: de ene dag een prinses, de andere dag een kasteel of een kabouter. Hij tekende op zijn kop zodat ik goed kon zien hoe de tekening vorderde. Ik leerde: je kunt alles tekenen wat je maar wilt en ook nog op zijn kop.

In dezelfde tijd ging mijn moeder naar de kunstacademie. Terwijl de oppas ons de fijne kneepjes van pantomime bijbracht schilderde mijn moeder stillevens. Eén keer had ze een andere opdracht. Toen ik die dag thuiskwam stond de keuken vol met kleine gipsblokjes, in alle denkbare pastels. Ze stonden op de koelkast, de broodtrommel en het hele aanrecht. Ik leerde: als je kunst maakt kan je niet meer koken.

Ik ken dat er werd getekend, geschilderd, muziek gemaakt, gelezen, geschreven en werd voorgedragen uit eigen werk of uit een dik boek. 

Ik houd van verhalen. Je kunt door te schrijven een verhaal maken, je kunt het ook tekenen. En elke tekening kun je iets anders laten vertellen, elke tekening spreekt een andere taal en brengt een ander gevoel of sfeer over. Dat fascineert me. 

Ik merk dat bij elke opdrachtgever een andere beeldtaal ontstaat. Dat gebeurt vanzelf. Door de opdracht, de samenwerking, de energie.  

Mijn opdrachtgevers komen van diverse kanten en elke tekenopdracht is uniek. Dat maakt dit werk ook zo bijzonder.

Mocht je meer van mij willen zien of weten, neem dan contact op met me via de contactpagina. Ik zie of hoor je graag.

Cornelie